یه حال عجیبی دارم که دلم می خواهد با یکی حرف بزنم .نه که با یکی ,با همه ی دوستانم .آنهم همه با هم .یک جا !

هیچ جا بهتر از جذبه نیست که قسمتی از مرا در خودش نشان می دهد .من واقعی .بی نقاب و رنگ و لعاب ها.

الان ساعت 2 شبه و من بعد از دو ساعت خواب ,یلند شدم که تا صبح رو assignment  امنیت شبکه کار کنم .

ماجرایی در این چند روز اتفاق افتاد که امشب فاینالش بود.از جمله تجربه های جالب اینجا  برایم شد.

در دانشگاه _مخصوصا RMIT  که یکی از سخت گیر ترین  دانشگاه های استرالیا ست _ از همان ابتدا به ما می گویند که  به عنوان دانشجو حق داریم و هرجا ناعدالتی دیدیم ,می توانیم حتی تا خود رییس دانشگاه هم خبر کنیم که از حق امان دفاع کنیم.من نمونه ی عملی این قضیه را شاهد بودم  که فقط شعار نیست.

سیستم ارزیابی اینجا بر پایه ی assignment  (خیلی بد ترجمه ای به فارسی که بگویم :تکلیف !!!) و امتحان آخر ترم است .assignment  ها را در طول ترم به دانشجو ارائه می کنند و معمولا دو تا سه هفته هم برای هر کدام وقت داریم که باید در تاریخ معینی بصورت آنلان تحویل ( (submit دهیم .هر درسی معمولا 3 تا assignment  دارد که یکی از یکی سخت تر! این نکته خیلی مهم است که هر دانشجویی برای پاس کردن یک درس نیاز به  حداقل نمره ی assignment و امتحان آخر با هم دارد .گرفتن حتی نمره ی کامل در پابان ترم ولی داشتن نمره ی assignment  پایین تو را از مرز پاس نمی گذاراند.همین سیستم ساده دانشجو را وادار می کند که در طول ترم درس را دنبال کند و همه را برای شب امتحان تلنبار نکند.درباره ی  نوع assignment ها همین بس که خیلی کار می برند.خیلی تخصصی ست اگر در حوزه ی کامپیوتر توضیح دهم که چه چیزهایی داریم .

ماجرا از اینجا آغاز شد که من با یکی از دانشجوهای پسر ایرانی سر یکی از درس های نرم افزار هم گروه شدم .assignment  هم دو تا پرونده ی سنگین در حوزه ی  نیازمندی های نرم افزاری و صنعتی یک پروژه بزرگ  بود .بالای پنجاه صفحه کار نوشتنی و دیاگرام و جدول های تحلیلی مختلف داشت._فقط می خواهم اشاره ای به حجم بالای کار کنم.قابل توجه دوستانی که گاه کمی به من خرده می گیرند که چرا در دسترس نیستم!! _چون هر دوما درس ها و گرفتاری های دیگری هم داشتیم قرار گذاشتیم یک هفته مانده به تاریخ تحویل روزی دو سه ساعت با هم در آزمایشگاه کامپیوتر بنشینیم و رویش کار کنیم ."کاوه " هم گروهی من سرمای سختی خورد .به حدی که سه روز خانه افتاد.رفت دکتر و بهش استراحت مطلق داد.ما که می دانستیم نمی توانیم دیگه با این اوضاع assignment را سر وقت تحویل بدیم ,تقاضای دو روز تمدید کردیم .(extension) همه چیز بر قانون اینترنت و چک ایمیل می گذرد .هر دانشجو ایمیل دانشجویی دارد  و همه ی کارکنان دانشگاه هم .ما به استاد (lecturer) ایمیل زدیم .از طرفی هم با مشاور تحصیلی امان که زن بسیار قانون مداری ست صحبت کردیم .او به ما گفت :

_ اصلا نگران نباشید .تقاضای تمدید حق دانشجوه و دانشگاه به این حق احترام می گذارد.قرار نیست با assignment  دانشجو تحت فشار قرار بگیرد.از دیدگاه من شما extension  دارید.خودم با lecturerهماهنگ می کنم .

امروز بعد از یک هقته که نه استاد و نه استاد راهنما (head tutor) به ایمیل ما جواب ندادند ,پنج ساعت به موقع تحویل ایمیلی زدند که شما extension  ندارید!!!!در صورت عدم تحویل به ازای هر 24 ساعت 10 درصد نمره کم خواهد شد .(قانون کلی  دانشگاه است )  من یکی  از این طرز برخورد شوکه شده بودم.اما کاوه که قدیمی تر اینجا گفت:

_ حق همچنین کاری ندارند.نگران نباش. Jeanette (مشاور) گفته ok  یعنی موضوع حله !

از شما چه پنهان من از این درس متنفرم .حاضرم ساعت ها برنامه نویسی کنم اما یک ساعت به این اراجیف نرم افزاری فکر کنم .دوره ی لیسانس تو ایران هم دید خوبی به این درس نداشتم !! خیلی استرس پیدا کردم .(ترم اولی و هزار و یک نا آشنایی  و از این حرف ها!)

با "کاوه" رفتیم که با lecturer صحبت کنیم .آمریکایی کراباتی با کلاس که همیشه لبخند می زد سر lecture  و با روی باز با دانشجو حرف می زد ,یوهو از این در , درآمد که  کاوه دانشجوی بدی بوده  _ چون تو چند تا از  کلاس های tutorial شرکت نکرده !!! در حالی که اصلا حضور و غیاب در اینجا معنی ندارد.به عهده ی خود دانشجو است که شرکت کند یا نه .  من که دیدم کاوه از این برخورد رگ ایرانی بودنش گل کرد  و داشت عصبانی می شد و کم مانده بود بین این دو تا دعوا بشه , دخالت کردم  و به lecturer  توضیح دادم که ما ایمیل زدیم یک هفته ی پیش ,تازه امروز به ما جواب دادید که extension نداریم .تازه مشاور به ما اطمینان داد که جای نگرانی نیست .ما که دانشجوهای بدی نیستیم (از این ادا بازی ها دخترانه !!!شرمنده !) آقا ,آمریکایی آرام (اسم یه فیلم معروف آمریکایی !!!!ها ها ها ) صدایش را بلند کرد که :

_مشاور هیچ حقی ندارد .این منم که تعیین می کنم دانشجو extension  دارد یا ندارد.از دید من شما نفر extension ندارید.تحویل بدید  As soon as possible!!!!

کاوه از عصبانیت اتاق را ترک کرد .من که هاج و واج از این برخورد آن هم در سطح یک استاد مانده بودم ,گفتم :

_ ما به تصمیم شما احترام می گذاریم .اما حق ما به عنوان یک دانشجو چه می شود؟

لبخندی زد و گقت :

_ من مسئول حق شما نیستم .از دانشگاه طلب کنید .من از مشاور سوال می کنم که چنین حرفی زده یا نه؟

حالا دیگه من بهم بر خورد .

_ شما دارید غیر مستقیم می گویید ما داریم دروغ می گوییم!!! این برخورد با دانشجوی فوق لیسانس درست نیست.

_ نه من حرف شما را قبول دارم .اما موضوع اینجاست که یک مشاور ساده حق ندارد جای استاد تصمیم بگیرد. این منم که تصمیم می گیرم !

خب برای من مسجل شد که این استاد خوش پوش نوعی عقده ی خودبزرگ بینی دارد.من هم محترمانه اتاق را ترک کردم.کاوه که کلی شاکی بود.من هم در مرز ناامیدی و عصبانیت بودم .(من عصبانی نمی شوم اگر بشوم بد می شوم!!!)

ساعت 6 بعد از ظهر بود و قسمت اداری دانشگاه تعطیل !هیچ کاری نمی شد کرد ظاهرا!!! آمدم خانه با کلی  استرس و ناراحتی .چون من یه assignmentدیگه هم دارم._نمی دانم الان چرا دارم وبلاگ می نویسم!!!!_ ...کلافه شده بودم .راهی جز این نبود که حداقل فردا تحویل دهیم که 10 % نمره را از دست بدهیم .با کاوه صحبت کردم .آرام تر شده بود اما می گفت :

_ تو تازه ای . آشنا نیستی .اینجا حق را به دانشجو می دن .من حق امان را می گیرم .اما فعلا باید تا فردا تحویلش بدیم که آتو دستش ندهیم ...

50 صفحه در یک شب!!ان هم درسی که از آن متنفری!!!

اول یه دوش گرفتم .چیزی خوردم.نشستم پای لب تاپ اما دیدم از زور استرس نمی تونم تمرکز کنم .دلم می خواست یه کاری کنم آرام شوم .سیگاری بکشم ( شنیدم که تو این شرایط ارام می کند!!! درسته ؟؟)

ساعت 10 شب به کاوه زنگ زدم که آقا جان من نمی توانم روش کار کنم .ترجیح می دهم روی آن یکی assignment کار کنم .او هم قبول کرد .(به نظرم بیرون بود وو داشت تفریح می کرد .همیشه پسرها در این موارد بی خیال ترند !!)  موبایل و تلفن و همه چی را بی صدا کردم .برنامه داشتم دوساعتی بخوابم تا از 12 تا 6 روی آن یکی کار کنم .ساعت 12.30 که با صدای هم خانه ای بلند شدم , دیدم miscall از کاوه  ساعت 11.30 شب دارم ؟!!

_سلام. چی شده؟

_من بهت می گم نگران نباش ,حرفم را قبول کن دختر ! بیا Jeannete  به من ایمیل زده که شما دو روز extension  را دارید !!! lecturer   بهش ایمیل زده و مثل اینکه او هم حسابی حالش را گرفته .ببین به این می گن احقاق حق!

_Wow! یعنی Jeannete اینقدر پیگیر بوده که ساعت 11 شب به دانشجویش ایمیل بزنه که کارش درست شده !!!عجب سیستم قوی دارند!!پس چی می گفت این آمریکایی که مشاور هیچ حقی نداره !

_واسه ی خودش حرف زده .مملکت قانون داره . الکی که نیست .ما حق امان را طلب کردیم ....

...

نمی دانم چرا حالا از آن موقع تا حالا خاطره های مختلف  از دوره ی دانشجویی ایران یادم می آید :

چهره ی یکی از دوستان خیلی خوبم در مشهد که سر درس “بینش 2”  بخاطر اظهار نظری که سر کلاس کرده بود و استاد خوشش نیامده بود ,آن درس را با 10 پاس کرد .با آنکه چندین نامه به رییس دانشگاه و کجا کجا نوشت ,صدایش به جایی نرسید.آن ترم سر هیچ و پوچ مشروط شد...!

خودم سر پروژه ی فارغ التحصیلی با استاد راهنما حرفم شد .از کمیته دانشگاه خواستم که دخالت کند .دو ماه پر استرس را پشت سر گذاشتم .فوق لیسانس آن سال را از دست دادم .در مشهد در خانه ی دوستانم  می ماندم چون خانه ی دانشجویی امان تحویل داده بودم  .کمیته آنقدر دست دست کرد تا بالاخره خود استاد که دید جایگاه علمی اش در خطر است پنجشنبه از من خواست که شنبه دفاع کنم !!!آخرین مهلت !بدون اینکه کوچکترین کمکی در طول پروژه به من کرده باشد ...یادم می آید چقدر پر از بغض و نفرت بودم که سر دفاع باید می گفتم :

_متشکرم از راهنمایی های استاد ارجمندم....

نمره ی کاملم بدون هیچ تو ضیحی شد :19 .بعداز شش ماه تحقیق مداوم و خواندن مراجع انگلیسی سر یکی از تازه ترین مسایل کامیپوتر...Data Mining

چرا راه دور؟....اینهمه مورد آشکار در تقویم روزهای سیاه کشورم ثبت است که چه بلاهایی سر دانشجو آمده است فقط بخاطر آنکه  حقش را طلب کرده است ...

حرفی ندارم دیگر...

زنده باد سهراب  و زنده یاد شکیبایی که در این لحظه های تلخ که واقعیت را عریان عریان می  بینی و رنج دانستن و آگاهی بر شانه هایت سنگینی می کند , هیچ جان پناهی جز یک شعر ناب  نداری....

تقدیم به همه ی دانشجویان در ایران :

"...

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب

سایه ی هیچ ما را با خود برد که برد

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی

همت کن و بگو :

"ماهی ها ,حوضشان بی آب است "...